Dzieci Świętej Małgorzaty to taka historia na jeden wieczór, ale zapada w pamięć na długo.

O Dzieciach Świętej Małgorzaty opowiem Wam w ramach współpracy reklamowej z Oficyną Wydawniczą Noir sur Blanc.

Co łączy Świętą Małgorzatę, syryjskiego imigranta, pobożne małżeństwo usilnie, acz nieskutecznie starające się o dziecko, osła pana Mikuli, ćevapy, orkiestrę dętą i bankrutującego biznesmana obawiającego się, że zostanie impotentem?

Wszystko to znajdziecie w powieści Ante Tomicia, która rozpoczyna się zupełnie zwyczajnie: na Morzu Śródziemnym podczas burzy tonie statek z imigrantami. Z katastrofy szczęśliwie ocalał Selim, fale wyrzuciły go na plażę pewnego dalmatyńskiego miasteczka, którego mieszkańcy przygotowują się do obchodów dnia swojej świętej patronki. Jak co roku zjeżdżają liczne pary starający się o potomstwo, orkiestra ćwiczy repertuar na paradę, wszystkim udziela się radosna ekscytacja oczekiwania na wyjątkowe wydarzenie, ale ten sezon okaże się inny, zaskakujący i bogaty w cuda, również kulinarne.

Dzieci Świętej Małgorzaty to lektur na jeden lub dwa wieczory, ale taka, która potrafi i rozbawić i zmusić do refleksji nad kondycją świata, człowieczeństwem i relacjami, w które wchodzimy. Na Morzu Śródziemnym podczas burzy tonie statek z imigrantami. Selim miał to szczęście, że się uratował. Trafił do wioski, w której akurat trwają przygotowania do obchodów święta patronki miasta, Św. Małgorzaty. I tak staje w centrum zainteresowania jako „obcy”, jednak szybko zyskuje sympatię. Dzieci Świętej Małgorzaty to opowieść zabawna i ironiczna, ale z drugiej strony bardzo życiowa i poruszająca wiele istotnych kwestii. Jest tutaj spojrzenie na imigrację, na macierzyństwo, na proces starzenia się, czy na życie w małej społeczności, gdzie wszystko toczy się określonym rytmem. Tym samym dzięki powieści autorstwa Ante Tomića mogę dopisać Dzieci Świętej Małgorzaty do swojej listy W 80 książek dookoła świata, którą potraktowałam trochę po macoszemu. Niemniej, jeśli szukacie nieszablonowej powieści, przy której na pewno się uśmiechniecie, ale też takiej nieco melancholijnej to sięgnijcie po Dzieci Świętej Małgorzaty. Polecam!