Strona główna Klasyka na regale Fiodor Dostojewski - Zbrodnia i kara (Klasyka na regale #2)

Ostatnio opublikowane

Teresa Driscoll, Zapłacisz mi za to (2021)

Wszystko zaczęło się od tajemniczych zapowiedzi, jakie przygotowało Wydawnictwo SQN, aby zaciekawić tym tytułem swoich czytelników. Sięgając po Zapłacisz mi za to...

Pisząc tę książkę sama w pewien sposób szukałam pocieszenia, wywiad z Katarzyną Misiołek

Wczoraj pisałam Wam o nowej książce Katarzyny Misiołek, a dzisiaj zapraszam Was na rozmowę z autorką. Jesteś wszystkim, czego...

Pisanie przypomina mi komponowanie, szukanie odpowiednich dźwięków i układanie z nich melodii, wywiad z Izabelą Janiszewską

Wczoraj mogliście przeczytać o Amoku, trzecim i ostatnim tomie trylogii autorstwa Izabeli Janiszewskiej, a dzisiaj zapraszam Was na rozmowę z autorką.

Izabela Janiszewska, Amok (2021)

Amok to ostatni, trzeci tom serii kryminalnej autorstwa Izabeli Janiszewskiej. To kolejna książka, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony...

Paweł Radziszewski, Pomiędzy (2021)

Pomiędzy to debiut literacki Pawła Radziszewskiego i muszę przyznać, że to powieść zgrabna, klimatyczna, nieco przewrotna i z gatunku jakie lubię.

Fiodor Dostojewski – Zbrodnia i kara (Klasyka na regale #2)

Zbrodnia i kara to właściwie książka dwa w jednym, jeśli chodzi o moje wyzwanie. Była ona moją lekturą, a także wpisuje się w kanon klasyki. Zatem dzisiaj trochę o tej pozycji.

Chciałem zostać Napoleonem, dlatego zabiłem, tak jest…

Zabiłem tylko wesz, Soniu, niepotrzebną, wstrętną, szkodliwą

Wiem przecież, że właściwie to nie wesz (…) Zresztą kłamię, Soniu, cały czas kłamię…

Właściwie ze Zbrodni i kary pamiętałam tylko tyle, że Raskolnikow zabił starą lichwiarkę. Przyznacie, że to dosyć marne wspomnienia. Teraz poświęciłam tej książce więcej czasu i przeczytałam ją w większym skupieniu. To fenomenalne jak Dostojewski potrafi posługiwać się opisem, z minimalną wstawką dialogów a przy tym nie zanudzić nas zupełnie. W dodatku Zbrodnia i kara to świetna powieść psychologiczna, w której możemy śledzić zmagania głównego bohatera z wyrzutami sumienia. Raskolnikow czuł się lepszy od innych, wmawiał sobie, że jest stworzony do wzniosłych rzeczy, że tylko on jest zdolny do dokonania zbrodni. W efekcie zdecydował się na czyn, który niemal doprowadził go do szaleństwa. Cała historia po krótkim wstępie rozpoczyna on się od owego zabójstwa, następnie śledzimy duchowe zmagania, jak również fizyczne dolegliwości Raskolnikowa, które stanowią efekt wyrzutów sumienia. Wewnętrzna walka jaką ze sobą toczy sprawia, że popada w chorobę, a nawet obłęd.

Lektura ta jest trudna i specyficzna nie tyle ze względu na poruszane tematy a formę i język jakim posługuje się Dostojewski. Nie zmienia to jednak faktu, że postaci są wyraziste, nakreślone pewną kreską portrety psychologiczne zagłębiają się w ludzką psychikę z doskonałą precyzją.

Jakiś czas temu oglądałam film Woodego Alena Nieracjonalny mężczyzna. Profesor filozofii Abe Lucas, w którego wcielił się Joaquin Phoenix, podobnie jak Raskolnikow, uważa, że ma prawo decydować o czyimś życiu. Planuje i dokonuje zbrodni uważając się tym samym za lepszego, a sama myśl o jej popełnieniu napędza go do działania i przywraca wiarę w życie. Film w sam sobie mnie nie powalił, miejscami wręcz nudził. Niemniej jednak motyw zbrodni nasunął mi skojarzenia właśnie ze Zbrodnią i karą. Czy słuszne?

Ekranizacje

Zbrodnia i kara doczekała się pierwszej ekranizacji w 1970 roku. Był to składający się z dwóch części dramat filmowy produkcji ZSRR. W rolę Rodiona Raskolnikowa wcielił się Gieorgij Taratorkin. Z olei w 2000 roku Piotr Dumała nakręcił animowany film krótkometrażowy, który jest adaptacją powieści Fiodora Dostojewskiego. Rysunki wykonane zostały unikalną metodą – na płytach gipsowych. Piotr Dumała otrzymał nagrodę Złotej Kreski na Ogólnopolskim Festiwalu Autorskich Filmów Animowanych. W 2012 roku w Teatrze Powszechnym została wystawiona sztuka na podstawie powieści. W rolę Raskolnikowa wcielił się Marcin Perchuć. O sztuce pisano tak:

Nowa inscenizacja Zbrodni i kary w Teatrze Powszechnym to wyjątkowe spotkanie z klasyką literatury światowej. Propozycja nie tylko ściśle teatralna, ale przede wszystkim zaczyn fascynującej dyskusji nad kondycją człowieka, nad źródłami moralności, granicami wolności i kwestią odpowiedzialności człowieka wobec otaczającego go społeczeństwa. Ponadto, jest to głębokie i wciąż aktualne studium psychologiczne, ujęte w formę kryminalnej fabuły.

Dzięki uprzejmości Wydawnictwa MG otrzymałam pięknie wydany egzemplarz tej powieści.

 

Marta Mrowiec
Czyta, pisze, biega, chodzi po górach, ogląda mecze i słucha rapu. Nietypowo typowa kobieta.

Komentarze

Najczęściej czytane

20 najlepszych książek 2020

Rok 2020 nie należał do najłatwiejszych, nadal zmagamy się z pandemią, zapewne początek 2021 będzie równie trudny. Niemniej książkowo był on całkiem...

Teresa Driscoll, Zapłacisz mi za to (2021)

Wszystko zaczęło się od tajemniczych zapowiedzi, jakie przygotowało Wydawnictwo SQN, aby zaciekawić tym tytułem swoich czytelników. Sięgając po Zapłacisz mi za to...

Izabela Janiszewska, Amok (2021)

Amok to ostatni, trzeci tom serii kryminalnej autorstwa Izabeli Janiszewskiej. To kolejna książka, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony...

Gerard Durrell, Ogród bogów (2021)

Ogród bogów to trzecia część opowiadająca o losach rodziny Durrellów. Kolejny raz autor zabiera nas na Korfu opisując jej uroki, malownicze zakątki,...

Valerie Hansen, Rok 1000. Jak odkrywcy połączyli odległe zakątki świata i rozpoczęła się globalizacja (2021)

Gdybym po takie książki sięgała jako nastolatka zapewne bardziej polubiłabym się z historią i nie patrzyła na podręcznik jak na karę. Tym...