Jestem przekonana, że o książce Mniej więcej Maddy długo nie zapomnę. Dlaczego? O tym poniżej.

Mniej więcej Maady to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki, jeśli chodzi o książki. Wcześniej oglądałam film na podstawie książki Motyl. A o Mniej więcej Maddy opowiem Wam w ramach mojej współpracy reklamowej z Wydawnictwem Filia.

Maddy Banks jest jak każda studentka pierwszego roku. Między nauką, egzaminami, odnalezieniem się w wielkim mieście i niedawnym rozstaniem uczucie przytłoczenia jest dla niej czymś normalnym. Nie pomaga fakt, że zawsze czuła się jak outsider. Jednak jej ostatni kryzys jest wyjątkowo niepokojący — wpada w manię, która kończy się diagnozą choroby afektywnej dwubiegunowej. W nowej rzeczywistości, próbując odnaleźć siebie, Maddy musi zmierzyć się ze skutkami choroby — jej wpływem na tożsamość, relacje i marzenia. Będzie musiała nauczyć się, jak radzić sobie z tym, że jest jednocześnie „za bardzo” i „niewystarczająca”.

Mniej więcej Maddy to moja pierwsza książka Autorki, którą przeczytałam. Do tej pory oglądałam tylko film na podstawie jej powieści, a mianowicie Motyla. Muszę przyznać, że Jodi Picoult, która na okładce napisała, że nie mam nikogo lepszego niż Lisa Genova, jeśli chodzi o zagłębianie się w tajemnice ludzkiego mózgu ma zdecydowanie rację. Lisa Genova świetnie opisała zmagania się swojej bohaterki z chorobą. A nawet nie z samą chorobą, a ze zmierzeniem się z poznaną diagnozą. Bo właśnie o tym jest Mniej więcej Maddy. O życiu, które rozsypuje się po diagnozie, ale paradoksalnie dopiero wtedy wszystkie jego elementy zaczynają do siebie pasować. Mniej więcej Maddy to historia młodej dziewczyny, której przyszło się mierzyć z chorobą dwubiegunową afektywną. Dla niej jest to cios i długo próbuje wyprzeć ten fakt. Walczy ze sobą, z bliskimi, którzy chcą jej pomóc i próbuje się nie rozpaść. Mniej więcej Maddy to opowieść o chorobie, która wpływa na wszystko. Na to kim jesteśmy, na nasze marzenia, na naszą rodzinę i przyjaciół. Lisa Genova pokazały cały proces godzenia się z diagnozą i życia mimo wszystko walcząc o siebie. To naprawdę poruszająca historia, którą na długo zapamiętam. Czytajcie! Polecam!