Strona główna Klasyka na regale William Thackeray - Targowisko próżności – (KLASYKA NA REGALE #5 i #6)

Ostatnio opublikowane

Wit Szostak, Cudze słowa (2020)

To moja pierwsza książka Wita Szostaka jaką miałam przyjemność przeczytać. Tak. Przyjemność. To w jaki sposób opowiada swoje historie totalnie trafia w...

Joanna Tekieli, Magiczne chwile w Pensjonacie Leśna Ostoja

Joanna Tekieli to autorka serii o Pensjonacie Leśna Ostoja, której co prawda jeszcze nie czytałam, ale to nie stoi na przeszkodzie, by...

Moja przygoda z pisarstwem trwa dopiero dwa lata, więc czuję się ciągle jeszcze na początku drogi, wywiad z Joanną Tekieli

Dzisiaj wraz z Joanną Tekieli wprowadzimy Was już w klimat świąteczny, ale nie tylko. Porozmawiamy też o książkach i pisaniu. Zapraszam na...

Donal Ryan, Taki właśnie jest grudzień (2020)

Nie będę ukrywać, że jesień to czas, kiedy szukam takich melancholijnych i zmuszających do refleksji książek. Jedną z nich jest książka Taki...

Święta na regale, czyli książkowe zapowiedzi

W grudniu kolejna edycja #świętanaregale, czyli będziemy czytać świąteczne książki, dlatego wybrałam propozycje książek, które do tego czasu się pojawią. Będę też...

William Thackeray – Targowisko próżności – (KLASYKA NA REGALE #5 i #6)

W maju i czerwcu wybrałam klasykę angielską. Dzięki Wydawnictwu Replika miałam okazję przeczytać pierwszy tom Targowiska próżności. Polubiłam pióro autora i klimat jaki tworzy.

Zdaję sobie sprawę, że Targowisko próżności, które zalicza się do klasyki literatury angielskiej i uznane zostało jednym z największych jej dzieł  XIX wieku tego lektura obowiązkowa. Wiem też, że mimo tego nie jest to książka dla każdego i nie każdy mówiąc potocznie przez nią przebrnie. Mnie jednak urzekła głownie przez świetnie wykreowane postaci i klimat jaki udało się stworzyć autorowi.

Próżność to jedna z przywar, na którą nie zwraca się większej uwagi, gdyż wydaje się nieszkodliwa. Jeśli jednak jest ona główną cechą większości społeczeństwa może doprowadzić do wielu kłótni i nieporozumień. Thackeray świetnie sportretował swoich bohaterów od tych znajdujących się na szczycie drabiny społecznej aż po tych na samym dole, którzy za wszelką cenę chcą się wybić. Trudno wybrać tutaj głównych bohaterów. Autor postarał się, by każdy był równy. Dla mnie na pierwszy plan wysuwają się dwie żeńskie sylwetki, które zostały wykreowane na zasadzie przeciwieństw. Amelia jest prosta, szczera i dobroduszna a przy tym wszystkim naiwna a nawet infantylna.. Pochodzi z dobrej rodziny, ma kochających rodziców i nie musi się niczym martwić. Z kolei Becky pochodzi z niższych sfer, jej ojciec był malarzem, a matka francuską tancerką. Prawie od zawsze musiała radzić sobie sama. Ze wszystkich sił stara poprawić swoją pozycję, przez co bywa bezwzględna a sztukę manipulacji ma opanowaną niemal do perfekcji.

Atoli weźmy pod uwagę, że nasza powieść nosi tytuł „Targowisko próżności”, a targowisko próżności to bardzo podejrzany rynek, pełen fałszu, obłudy, kłamstwa i szacunku dla pozorów. Moralista, który widnieje na okładce (wierna podobizna twojego uniżonego sługi, szanowny czytelniku), nie nosi kapłańskiej togi, lecz strój właściwy osobom swojego stanu. Atoli człowiek powinien mówić prawdę taką, jaka jest mu wiadoma, bez względu na fakt, czy głowę mu okrywa czapka z dzwoneczkami, czy szerokoskrzydły pastorski kapelusz, a takie przedsięwzięcie stwarza konieczność niepomijania wielu spraw przykrych

Autor skupił się na ironicznym i karykaturalnym zobrazowaniu angielskiego społeczeństwa. Do tego Targowisko próżności zawiera bogate tło społeczne, obyczajowe i historyczne. To wielowątkowa i wielopłaszczyznowa opowieść, którą można rozpatrywać w wielu aspektach.

Autor określa swoją powieść wykwintną i sentymentalną, miejscami bezpośrednio zwraca się do czytelnika nawiązując z nim więź. Jest to jednak brutalnie gorzka opowieść o ludziach zarozumiałych, zbyt pewnych siebie i próżnych. O ludziach, którzy mimo upływu setek lat potrafią nadal tacy być. Targowisko próżności ciągle aktualne.

Targowisko próżności, które ukazało się nakładem Wydawnictwa Replika podzielone zostało na dwa tomy. Tom drugi opowiada o dalszych losach bohaterów. O tym jak poradziła sobie Amelia po stracie ukochanego,  Becky, która poprzez swoje manipulacje i intrygi spadła na sam dół drabiny społecznej. Dalej motywem przewodnim jest zachłanność i próżność. Specyficzna narracja dodaje uroku całej opowieści.

A teraz, drogie dzieci, chowamy marionetki i zamykamy skrzynkę. Przedstawienie skończone.

Marta Mrowiec
Czyta, pisze, biega, chodzi po górach, ogląda mecze i słucha rapu. Nietypowo typowa kobieta.

Komentarze

Najczęściej czytane

Książki na jesienne wieczory, co wybrać?

Jesień powoli rozgościła się na świecie. Jest piękna i kolorowa, ale bywa też deszczowa i zimna. Z każdym dniem zbliżamy się także do zimy....

Remigiusz Mróz – Rewizja (2016)

Siedzę i zastanawiam się, co napisać w tej recenzji. W przypadku Kasacji i Zaginięcia nie miałam tego problemu. Rewizja nie do końca mnie usatysfakcjonowała....

Joanna Tekieli, Magiczne chwile w Pensjonacie Leśna Ostoja

Joanna Tekieli to autorka serii o Pensjonacie Leśna Ostoja, której co prawda jeszcze nie czytałam, ale to nie stoi na przeszkodzie, by...

22 najlepsze książki przeczytane w 2019 roku

Jako, że jestem u siebie nie muszę wybierać 10, czy 5 najlepszych książek ubiegłego roku. Wyszło 22. Są to książki, które utkwiły...

Donal Ryan, Taki właśnie jest grudzień (2020)

Nie będę ukrywać, że jesień to czas, kiedy szukam takich melancholijnych i zmuszających do refleksji książek. Jedną z nich jest książka Taki...