Strona główna Książki Wojciech Kuczok - Czarna (2017)

Ostatnio opublikowane

Katarzyna Wolwowicz, W otchłani (2023)

Katarzynę Wolwowicz poznałam przy okazji czytania cyklu z komisarz Olgą Balicką. Już wtedy pochłonęłam jej książki Niewinne ofiary i Fałszywe tropy czekając...

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara (2023)

Zbrodnia i kara to jedna z tych książek, do których zawsze chciałam wrócić jako czytelnik z zupełnie innym bagażem doświadczeń, niż 16-letnia licealistka. Byłam...

Aleksandra Chmielewska, Niewypowiedziane (2023)

Niewypowiedziane to szczera, bezkompromisowa i poruszająca opowieść o chorobie, jaką jest depresja i walką, a raczej podejmowanymi próbami walki z nią i...

Marek Teler, Amanci II Rzeczypospolitej (2023)

Nie jest tajemnicą, że lubię kino. Kiedyś namiętnie chodziłam na filmy, ale też nadrabiałam sporo w domu. Odkąd pojawił się mały człowiek...

Jewhenija Kuzniecowa, Nim dojrzeją maliny (2023)

Nim dojrzeją maliny to jedna z najgłośniejszych ukraińskich książek 2021 roku, a sama autorka o jeden z najważniejszych młodych głosów w ukraińskiej...

Wojciech Kuczok – Czarna (2017)

Czarna to kolejna książka, która ukazała się w serii Na F/Aktach Wydawnictwa Od deski do deski. Opowiada o destrukcyjnej sile uczucia, samotności i niespełnionej miłości, która doprowadziła do tragedii.

Seria Na F/aktach wydawnictwa Od deski do deski to dokumentalne powieści współczesnych polskich pisarzy. Powieści te są oparte na prawdziwych wydarzeniach a ich autorzy sfabularyzowali je na podstawie dokumentów, doniesień z sal sądowych, artykułów prasowych czy zeznań.

Czarna to mała wieś, w której życie toczy się swoim rytmem, plotki rozchodzą się bardzo szybko, a dla młodych ludzi nie ma perspektyw. Marysia pracuje w szkole, jest szanowaną i dobrą nauczycielką, mieszka z matką i doskwiera jej samotność. Jeremi to bogaty przedsiębiorca, którego żona nie pociąga, a który szuka ujścia swoich fantazji. Młoda kobieta ma być przygodą, odskocznią od codzienności, chwilą zapomnienia. Jeremi nie przypuszcza, że Marysia zakocha się w nim do szaleństwa i że to uczucie może doprowadzić do tragedii.

Wojciech Kuczok pięknie pisze o niemiłości. To pierwsze słowo, które przychodzi mi na myśl. I chociaż to lektura na jeden wieczór, jeszcze długo nie można o niej zapomnieć. Autor dogłębnie przyjrzał się emocjom, pokazał mroczne strony ludzkiej osobowości, o których czasami nie wiemy, a co najważniejsze zrobił to w pięknym, czasem nawet poetyckim stylu. Marysia to kobieta jakich wiele. Poszukująca miłości, akceptacji, czułości. Gotowa na poświęcenie i miłość za wszelką cenę. Jeremi chciał się zabawić, z czasem przerosły go uczucia Marysi a może też jego. Nie potrafił podjąć decyzji, mamił i zwodził, co ostatecznie skończyło się tragicznie. Niemiłość. Pożądanie, namiętność, rozgoryczenie, samotność, ale nie miłość.

Czarna to także opowieść o hermetycznie zamkniętym życiu na wsi, w której każdy wie wszystko, ludzie wolą żyć cudzym życiem niż własnym, a napiętnowanie i stygmatyzacja czasami zmuszają ludzi do radykalnych działań. To obraz małomiasteczkowego myślenia i postrzegania świata. Presji, jakiej społeczeństwo wywiera na tych, którym się powodzi lub na tych, którym akurat w życiu nie wyszło. To nie jest obrazek sielskiej wsi, w której życie toczy się wraz ze zmieniającymi się porami roku. To miejsce, w którym doszło do tragedii, jednak czy do końca odpowiada za nią tylko jedna osoba? Kuczok nie osądza. Podaje fakty, nakreśla obraz, stara się pokazać motywy działania. Robi to bezkompromisowo i bardzo dosadnie.

Czarną przeczytałam z przyjemnością, chociaż takie stwierdzenie w przypadku fabuły wydaje się być nie na miejscu. Abstrahując od opisanych wydarzeń Wojciech Kuczok ma doskonały warsztat i potrafi uchwycić najbardziej skryte emocje, sportretować swoich bohaterów w niezwykły sposób i stworzyć klimat, który na długo w nas pozostaje. Lektura wstrząsa i szokuje. Pokazuje mroczą stronę każdego z nas i zabiera w świat, w którym niespełnione uczucie potrafi doprowadzić niemalże do obłędu, a z którym czasami nie potrafimy sobie poradzić. Potrzeba bliskości za wszelką cenę przeraża, ale czy może stanowić usprawiedliwienie?

 

Marta Mrowiec
Czyta, pisze, biega, chodzi po górach, ogląda mecze i słucha rapu. Nietypowo typowa kobieta.

Komentarze

Najczęściej czytane

Najlepsze książki 2022

Czas na małe podsumowanie 2022 roku, czyli najlepsze książki 2022. Wybrałam 20 książek, ponieważ mniej się nie dało. Każda z nich znalazła...

Aleksandra Chmielewska, Niewypowiedziane (2023)

Niewypowiedziane to szczera, bezkompromisowa i poruszająca opowieść o chorobie, jaką jest depresja i walką, a raczej podejmowanymi próbami walki z nią i...

Paryż w 4 dni (prawie). Jak zwiedzać stolicę Francji

Na przełomie marca i lutego razem z Martą wybraliśmy się do Paryża. Zwiedziliśmy bardzo dużo. Było intensywnie...

Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara (2023)

Zbrodnia i kara to jedna z tych książek, do których zawsze chciałam wrócić jako czytelnik z zupełnie innym bagażem doświadczeń, niż 16-letnia licealistka. Byłam...

20 książek na jesienne wieczory, czyli co czytać tej jesieni

Starałam się wybrać książki, które zrobiły na mnie wrażenie, ale też skupiałam się na różnych gatunkach, aby każdy znalazł coś dla siebie....