Strona główna Książki Biografie, wspomnienia Mariusz Szczygieł, Nie ma (2018)

Ostatnio opublikowane

Nora Roberts, Wzburzone fale (2022)

Swego czasu sporo czytałam książek autorstwa Nory Roberts, jednak nie czytałam Sagi rodu Quinnów, która składa się z czterech tomów, a otwiera...

Whitney G., Twój Carter (2022)

Nadeszła ta chwila, kiedy siadam do napisania pierwszego tekstu w 2022 roku. Co prawda książkę czytałam jeszcze w grudniu, ale teraz chciałabym...

Bram Stoker, Drakula (2021)

Nie wiem jak to się stało, że do tej pory nie czytałam Drakuli. Wszak jakby nie patrzeć to kultowa książka. Dopiero w...

Emilia Szelest, Kusicielka (2021)

Do tej pory czytałam serię bieszczadzką od Emilii Szelest (niecierpliwie czekam na trzeci tom), więc z chęcią sięgnęłam po jej najnowszą książkę...

Jak mieć w życiu frajdę? Rozmowy Kasi Stoparczyk (2021)

Kasię Stoparczyk możecie kojarzyć z audycji Myślidziecka 3/5/7, Dzieci wiedzą lepiej i Duże dzieci. Jak mieć frajdę w życiu stanowi właśnie próbę...

Mariusz Szczygieł, Nie ma (2018)

Nie ma Mariusza Szczygła znalazło się na mojej liście najlepszych książek 2018 roku. To jedna z tych pozycji, która na długo zapada w pamięć, i której lektura za każdym razem odkrywa w nas coś nowego.

A może nie ma takich słów, by w pełni opowiedzieć o tej książce? A może nie ma potrzeby o niej opowiadać? Może właśnie w tym nie ma skrywa się wszystko, w tej ciszy jaka nastaje po przeczytaniu ostatniej strony, w tym „dziękuję”, w tych historiach. Nie wiem czym jest moje nie ma, nie wiem czy wszystko to, co myślałam, że mam jest wystarczające, czy tylko mi się wydaje. Dużo znaków zapytania przyniosła lektura najnowszej książki Mariusza Szczygła o jakże wymownym tytule Nie ma. To zbiór przeróżnych opowieści, które swoją tematyką dotykają różnych problemów i podane zostały w różnych formach, takich idealnie pasujących do poruszanych historii. Czasem wystarczy jedno zdanie, które dogłębnie nas poruszy, a czasami nawet najdłuższa opowieść nie odda w pełni całej historii.

Nie ma to z jednej strony historie o braku, czyjejś nieobecności, wyobcowaniu, ale też o nadmiarze, poszukiwaniu sensu i tożsamości. W Nie ma bohaterami są zarówno ludzie, jak i przedmioty. I długo zbierałam się, aby Wam o tej książce opowiedzieć, i nadal myślę o małym chłopcu skatowanym przez swoją macochę, o zachowaniu, w którym nie ma miłości i szacunku, o pustce, samotności. O tym co mam, czego nie mam. Głęboka i refleksyjna. To jedna z tych książek, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie i o której ciężko coś napisać nie mając poczucia pustosłowia. Może Nie ma trzeba przeczytać i przeżyć?

Lektura Nie ma zbiegła się w czasie, kiedy czytałam także Rejwach Mikołaja Grynberga i to dosyć zaskakujące połączenie, ale historie zawarte w Rejwachu niejako przywołały refleksje związane z książką Mariusza Szczygła. Bohaterowie Rejwachu coś mają, swoją tożsamość, która ich definiuje, jednak wielu z nich udaje lub nie chce się do tego przyznać, udają, że tego nie ma, że ich przeszłość i korzenie nie istnieją. I być może to zbyt dalekie powiązanie, jednak dla mnie było ono bardzo silne. A sam Rejwach porusza, te mikroopowieści pokazują okropieństwo świata, niemoc związaną z brakiem przynależności, poszukiwanie odpowiedzi na pytania, które niezwykle trudno znaleźć. To historie pokazujące jak następne pokolenia nie potrafią sobie poradzić z przeszłością ocalałych z zakłady swoich przodków.

Marta Mrowiec
Czyta, pisze, biega, chodzi po górach, ogląda mecze i słucha rapu. Nietypowo typowa kobieta.

Komentarze

Najczęściej czytane

Paryż w 4 dni (prawie). Jak zwiedzać stolicę Francji

Na przełomie marca i lutego razem z Martą wybraliśmy się do Paryża. Zwiedziliśmy bardzo dużo. Było intensywnie...

20 książek na jesienne wieczory, czyli co czytać tej jesieni

Starałam się wybrać książki, które zrobiły na mnie wrażenie, ale też skupiałam się na różnych gatunkach, aby każdy znalazł coś dla siebie....

22 najlepsze książki przeczytane w 2019 roku

Jako, że jestem u siebie nie muszę wybierać 10, czy 5 najlepszych książek ubiegłego roku. Wyszło 22. Są to książki, które utkwiły...

Joanna Laprus-Mikulska, Słowiańskie Boginie Ziół (2021)

Naprawdę lubię sięgać po książki, które o czymś lub o kimś mi przypominają, które czegoś mnie uczą i pokazują, że świat można...

Whitney G., Twój Carter (2022)

Nadeszła ta chwila, kiedy siadam do napisania pierwszego tekstu w 2022 roku. Co prawda książkę czytałam jeszcze w grudniu, ale teraz chciałabym...