Uwielbiam biografie!

O Na zawsze Manderley. Życie Daphne du Maurier opowiem Wam w ramach współpracy reklamowej z Wydawnictwem Albatros.

Tatiana de Rosnay, autorka bestsellera Klucz Sary i akademiczka specjalizująca się w angielskiej literaturze, składa hołd Daphne du Maurier, której książki przeczytała jako trzynastolatka i zafascynowana nimi, sama zapragnęła zostać pisarką – podobnie jak całe pokolenia innych twórców. Na zawsze Manderley to zaskakujący i czuły portret artystki stworzony przez drugą artystkę, udowadniający, że życie prywatne autorki Rebeki było równie tajemnicze i pełne dramatyzmu jak tworzona przez nią fikcja.

De Rosnay barwnie odtwarza dzieciństwo du Maurier, okres jej nastoletniego buntu i lata pisarskiego rozwoju, a następnie skupia się na zawiłościach jej życia uczuciowego, nieskończonej pasji do malowniczej Kornwalii oraz niepozbawionej goryczy i żalu starości. Z kart tej wysmakowanej literacko biografii wyłania się obraz intrygującej, pełnej sprzeczności i poczucia dumy kobiety, która stała się niezwykle popularną i za późno docenioną przez krytykę pisarką.

Jak wiecie biografia to jeden z moich ukochanych gatunków. Co poradzę na to, że uwielbiam czytać o życiu innych, zwłaszcza, jeśli są tak ciekawymi postaciami, jak Daphne du Maurier. Ale muszę się też do czegoś przyznać. Mimo że mam na regale kilka jej książek, jeszcze żadnej z nich nie przeczytałam. Nie krzyczcie na mnie! Po lekturze jej biografii na pewno je nadrobię. Rodzina Delaneyów to najbardziej autobiograficzna powieść – autorka pokazuje w niej świat artystycznej bohemy, świat teatru, w którym sama dorastała i który doskonale znała. I chyba od niej zacznę moje nadrabianie. Myślę też, że teraz po lekturze tej biografii mój odbiór jej twórczości będzie pełniejszy i głębszy.

Okazuje się, że Autorka już od wczesnych lat była charakterna i umiała postawić na swoim. Śledzimy jej losy od samego dzieciństwa, przez okres dorastania, pracy twórczej i, gdy już była w podeszłym wieku. Niezwykle ciekawie jest tutaj pokazany jej stosunek do własnej twórczości i kontrast między tym, jakie dzieła doceniali krytycy, a jakie dla niej miały największe znaczenie. Uciekała od tego, by po sukcesie Rebeki została przypięta jej łatka autorki romansów. Była świadoma, że jej twórczość to zdecydowanie coś więcej. Niewątpliwie du Maurier była autorką, która wyprzedzała swoje czasy, była nieszablonowa, kontrowersyjna, a w tym wszystkim, gdzieś w niej kryła się dziewczyna, która chciała być chłopakiem. Wrażliwość ukryta pod maską twardzielki. Autorka biografii nie stroni od trudnych i kontrowersyjnych tematów, jednak w tym wszystkim nie ma szukania sensacji, a jest delikatność i czułe podejście do Daphne du Maurier. Warto też zwrócić uwagę na formę tej biografii, w której mamy elementy typowe dla tego gatunku, ale też części, w której de Rosnay fabularyzuje jej życie. Szalenie ciekawa i nietuzinkowa! Czytajcie!